แอบชมสะพานกาญจนาภิเษก

11 พฤศจิกายน 2550

วันนี้น้องเพลงได้ออกเที่ยวอีกแล้วคะ
หลังจากที่แม่คิดแล้วว่าน้องเพลงดีขึ้นมาก

ตอนเช้าแม่แวะไปทำธุระนิดหน่อย ให้น้องเพลงเลยไปบ้านยายแดงกับปะป๊าก่อน
แม่ไม่ค่อยลุ้นเท่าไหร่ แต่ป๊ะป้านะสิ ลุ้น กลัวว่าหนูจะงอแงมั้ย
ตอนอยู่กับปะป๊าสองคน

หลังจากเสร็จธุระ แม่ก็ไปรับหนูกับปะป๊า

พอแม่ไปถึงเท่านั้น ยังไม่ทันจะลงจากรถ
ได้ยินเสียงหนูทันทีเลย
ตาไวจริงๆ ลูกจ๋า..ยิ้มร่ามาแต่ไกลเลย ดีใจเหรอคะ

ปะป๊าบอกว่าหนูหายป่วยแล้ว กินได้เก่งมาก โจ๊กไปสองถ้วยและข้าวเหนียวอีกต่างหาก
แถมอยู่กับปะป๊าได้ ไม่งอแงอีกต่างหาก (เพราะหนูหนีหลับไปทันทีที่แม่กับหนูแยกกัน อิอิ)

หลังจากเราออกมากินข้าวเที่ยงเสร็จแม่ก็พาหนูมาสวนรถไฟคะ

ตั้งใจว่าจะให้หนูนั่งจักรยานกินลมสักพัก แล้วก็กลับบ้าน

แต่การนั่งจักรยานครั้งนี้ดูหนูไม่ค่อยตื่นเต้นสักเท่าไหร่ไม่เหมือนครั้งก่อนเลย

ระหว่างปั่นจักรยาน แม่ก็โทรหาป้าอุ๊ย ว่ามาที่สวนรถไฟหรือปล่าว
ปรากฎว่าป้าอุ๊ยบอกให้แม่ไปที่สะพานกาญจนาภิเษก
ซึ่งวันนี้เค้าเปิดให้ขึ้นชมเป็นวันสุดท้ายแล้ว

แม่ลังเลใจมากเลยนะ ใจนึงก็อยากไปมากกกก  เพราะเห็นในระยะไกลมานานแล้ว
แต่อีกใจก็.. เพิ่งมาถึงสวนรถไฟ แป๊บเดียวเอง แถมยังอยู่คนละฟากเมืองอีกต่างหาก

แม่เลยตัดสินใจอยู่นาน จน..ปั่นจักรยานครบรอบ หุหุ

พอปั่นครบรอบ แม่เลยพาหนูไปนั่งเล่นดีกว่า

แต่ปะป๊าก็คงเห็นสีหน้าแม่ว่าอยากไป ครุ่นคิดเหลือเกิน(ขนาดนั้น)

ถ่ายรูปลูกสาวไป คิดไป อะไรจะขนาดนั้น

ครั้งนี้ไม่รู้ทำไม น้องเพลงอยู่ๆ ก็ลงไปนอนกับพื้นหญ้า

ดูอารมณ์ดีซะจริง

ตามสบายลูก... แม่ไม่ว่าอยู่แล้ว

ปะป๊าเห็นแม่หน้ากังวลใจไปมา

เลยบอกให้แม่ไปซะ จะได้หายอยาก อิอิ

แต่มีข้อแม้ว่าแม่ต้องเป็นคนขับรถ ..แหม สบายอยู่แล้ว

หลังจากถามทางป้าอุ๊ยลุงภรณ์ แม่ก็ขึ้นทางด่วนไปเลยคะ

วันนี้รถไม่ติด แถมอากาศเย็นๆ มัวๆไม่เห็นพระอาทิตย์เลย

ชื่นใจจริงๆ

พอไปถึงสะพาน เราก็ไปลงทะเบียนเพื่อรอราชรถมารับไปช่วงบนสะพาน

แม่ไม่ยอมเดินเด็ดขาดคะ 1.5 โล..ไม่ไหวแน่ๆ ทางลาดซะด้วย

ไปชมบรรยากาศบนสะพานกันคะ

มีคนมาถ่ายรูปเยอะแยะเลย

รู้มาจากตอนลงทะเบียนว่าเค้าเปิดให้ขึ้นมาถ่ายเพื่อประกวดกันนะคะ

แม่ละเขินเลย ก็คนที่มาถ่ายรูปกันแต่ละคน อุปกรณ์เพียบ

ทั้งกระเป๋ากล้อง ขาตั้ง เลนส์..หุหุ

เจ้า โอลี่ของแม่เนี่ย ดูเป็นกล้องตัวเล็กจิ๋วไปเลย อิอิ

เอาน่า แม่ใจสู้ ไม่ได้มาถ่ายประกวดกับเค้าซะที่ไหน

สะพานนะ แค่แบ๊คกราวน์ของลูกสาวแม่ต่างหาก

แต่สะพานสวยจริงๆ คะ ดูแล้วยิ่งใหญ่จังเลย

สูงมากๆ ด้วย  แต่แม่ชอบความสูงคะ เลยไม่กลัว  อิอิ

พอลงจากราชรถของเจ้าหน้าที่ๆ นี่แล้ว

เราก็ออกเดินคะ เดินไปไม่รอใครอีกแล้วเด็กคนนี้

เดินอยู่ดีๆ หยุดนั่งซะงั้น

ชอบมาก เลยกับที่ๆมีอะไรลาด หรือเป็นเว้าเหมือนชานพักอะ จะพยายามไปนั่ง

พอเริ่มเมื่อย ก็ ปะป๊าอุ้ม หม่าม้าอุ้มๆ

ชี้ชวนกันดูคะ น้องเพลงชอบดูอะไรที่สูงๆ ใหญ่ๆ

ชอบมองข้างบนฟ้า..อิอิ

พ่อลูกจู๋จี๋

เพลงฉายเดี๋ยว

แอบดูบั้นท้ายพ่อลูก อิอิ

รูปนี้ฝีมือปะป๊าคะ

ถ่ายรูปกันสักพัก ท่าทางน้องเพลงชักไม่ไหวแล้ว

ก็กลับบ้านดีกว่า ไม่อยากกลับบ้านค่ำนักด้วย เพราะน้องเพลงเพิ่งหายป่วย

พอขึ้นรถได้สักพัก ก็หลับตามระเบียบคะ อิอิ

ทางกลับบ้านแล้วคะ

แสงวันนี้สวยจริงๆ คะ วิ่งกลับวงแหวนอุตสาหกรรม สบายโลดเลย

อิอิ..

ผ่านไปอีกหนึ่งวันที่มีความสุขคะ